آصف
موجیم که در مشت تن خویش اسیریم
چون باد بر این پهنه دمی رام نگیریم
چون باد بر این پهنه دمی رام نگیریم
از همت ما کوه به زانو فتد آخر
گر تیغ توکل به سر دست بگیریم
از پشت یلانیم و شهیدان خدایی
جان بر کف و شیدا دل و از نسل غدیریم
آموخت به ما خون حسین بن علی ها
در خاک بغلتیم و مذلت نپذیرم
گر تیغ ببارد به سر کوی تو! ای ماه..
آمادهی پیکار در این راه خطیریم
مایی که چنین واله و دلدادهی عشقیم
حیف است اگر ساده و بیرنگ بمیریم